Η ατάκα της Μαρίας Καρυστιανού που «πάγωσε» το πανελλήνιο: «Αν υπήρχε δικαιοσύνη, θα ήμουν στο σπίτι μου»

 

Μαρία Καρυστιανού: «Αν είχε αποδοθεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη, δεν θα με γνωρίζατε»

Για ακόμα μία φορά, η Μαρία Καρυστιανού καταφέρνει με λίγες μόνο λέξεις να αποτυπώσει το μέγεθος της τραγωδίας, αλλά και το έλλειμμα εμπιστοσύνης που νιώθουν οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών απέναντι στους θεσμούς. Σε μια νέα, καθηλωτική της αποστροφή που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, η πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων δήλωσε αφοπλιστικά: «Αν είχε αποδοθεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη, δεν θα με γνωρίζατε».

Με τη φράση αυτή, η μητέρα της αδικοχαμένης Μάρθης ξεκαθαρίζει προς πάσα κατεύθυνση ότι η δημόσια παρουσία της και ο διεθνής αγώνας της δεν αποτελούν επιλογή προσωπικής προβολής, αλλά μια σκληρή αναγκαιότητα που της επέβαλε η ίδια η ζωή.

Η απάντηση σε όσους βλέπουν «σκοπιμότητες»

Η συγκεκριμένη δήλωση έρχεται ως μια ηχηρή απάντηση σε υπόγειες προσπάθειες που γίνονται κατά καιρούς να χρεωθούν πολιτικά ή κομματικά κίνητρα στις κινήσεις των οικογενειών. Η κ. Καρυστιανού υπενθύμισε με τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι η θέση της θα έπρεπε να είναι στο σπίτι της και στη δουλειά της, δίπλα στο παιδί της, και όχι στα δικαστήρια, στα τηλεοπτικά πάνελ και στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου.

«Θα ήθελα όσο τίποτα στον κόσμο να είμαι μια άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Να μην ξέρει κανείς το όνομά μου, αλλά να είναι το παιδί μου εδώ. Αν οι θεσμοί είχαν λειτουργήσει αυτεπάγγελτα, καθαρά και γρήγορα, αν οι ένοχοι βρίσκονταν ήδη εκεί που τους αξίζει, εγώ δεν θα είχα κανέναν λόγο να βγαίνω μπροστά», σημειώνει, προκαλώντας ρίγος συγκίνησης.

Ένας αγώνας που έχει γίνει υπόθεση όλης της κοινωνίας

Η Μαρία Καρυστιανού έχει πάψει προ πολλού να εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό της. Έχει γίνει η φωνή της βουβής οργής εκατομμυρίων Ελλήνων που απαιτούν να μην συγκαλυφθεί τίποτα γύρω από το έγκλημα των Τεμπών.

Η ανυποχώρητη στάση της, ο συγκροτημένος λόγος της και η άρνησή της να συμβιβαστεί με «μισές αλήθειες» έχουν μετατρέψει το ζήτημα των Τεμπών σε ένα ανοιχτό εθνικό και ευρωπαϊκό ζήτημα, το οποίο συνεχίζει να πιέζει ασφυκτικά το πολιτικό σύστημα.

Η φράση της «δεν θα με γνωρίζατε» θα μείνει ως ένα από τα πιο ισχυρά αποφθέγματα αυτού του δικαστικού και κοινωνικού θρίλερ, υπενθυμίζοντας ότι ο αγώνας για την αλήθεια θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος, όσα χρόνια κι αν περάσουν.