Η «Σούβλα του Άρχοντα» και το κύκλωμα των σελέμπριτι: Πώς ένα ανύπαρκτο ψητοπωλείο «κατάπιε» 5 εκατομμύρια ευρώ

 

Μια απίστευτη υπόθεση οικονομικού εγκλήματος, που εμπλέκει γνωστά ονόματα της αθηναϊκής κοινωνίας και της εστίασης, ήρθε στο φως από τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος. Η δράση του κυκλώματος, που θύμιζε καλοστημένο σενάριο αστυνομικής ταινίας, άρχισε να αποκαλύπτεται μέσα από μια επιχείρηση-φάντασμα με το ευφάνταστο όνομα «Η Σούβλα του Άρχοντα», η οποία αποτέλεσε την άκρη του νήματος για μια απάτη εκατομμυρίων εις βάρος του ΕΦΚΑ και του ελληνικού Δημοσίου.

Όλα ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 2024, όταν ένας πολίτης διαπίστωσε έκπληκτος ότι εμφανιζόταν ως ασφαλισμένος εργαζόμενος σε ένα ψητοπωλείο στο οποίο δεν είχε πατήσει ποτέ το πόδι του. Η καταγγελία του στις Αρχές και στην Επιθεώρηση Εργασίας προκάλεσε άμεσο έλεγχο, ο οποίος κατέληξε σε μια κωμικοτραγική διαπίστωση: το ψητοπωλείο «Η Σούβλα του Άρχοντα» δεν υπήρχε πουθενά στον φυσικό κόσμο. Παρά την ανυπαρξία του, η επιχείρηση εμφάνιζε στο σύστημα 323 εργαζόμενους, όλοι τους «φαντάσματα», των οποίων τα προσωπικά δεδομένα είχαν υφαρπαχθεί.

Αχυράνθρωποι και διαχειριστές χωρίς πρόσωπο

Η έρευνα των αρχών αποκάλυψε έναν δαίδαλο από εικονικές εταιρείες που εκτείνονταν από το Κορωπί και το Μαρκόπουλο μέχρι τη Γλυφάδα. Ο διαχειριστής που εμφανιζόταν στα χαρτιά ως ο υπεύθυνος της «Σούβλας του Άρχοντα» ήταν ένα πρόσωπο ανύπαρκτο. Το δελτίο ταυτότητας που είχε δηλωθεί ανήκε στην πραγματικότητα σε μια γυναίκα, η οποία δεν είχε την παραμικρή ιδέα για την εμπλοκή του ονόματός της στην υπόθεση.

Ο συγκεκριμένος «αχυράνθρωπος» χρησιμοποιούνταν ως προπέτασμα καπνού και σε άλλες επιχειρήσεις, ανάμεσά τους μια καφετέρια και ένα γνωστό κατάστημα εστίασης στην Αθήνα. Οι καταγγελίες άρχισαν να πέφτουν βροχή, καθώς όλο και περισσότεροι ιδιώτες ανακάλυπταν ότι το όνομά τους χρησιμοποιούνταν ψευδώς για την εμφάνιση εικονικής απασχόλησης, με στόχο την οικονομική αφαίμαξη των ασφαλιστικών ταμείων.

Η απάτη μαμούθ κατά του ΕΦΚΑ αποκαλύπτεται μέσα από διαλόγους-φωτιά, όπου οι εμπλεκόμενοι κανόνιζαν πώς θα μοιράσουν τα παράνομα κέρδη.

Η μεθοδολογία της απάτης: Εικονικά τιμολόγια και «δανεικοί» εργαζόμενοι

Το κύκλωμα είχε αναπτύξει δύο βασικούς πυλώνες δράσης, μέσω των οποίων κατάφερε να αποκομίσει παράνομο κέρδος που ξεπερνά τα πέντε εκατομμύρια ευρώ:

• Εικονικά τιμολόγια: Η οργάνωση εξέδιδε πλαστά τιμολόγια προς πραγματικές, κερδοφόρες επιχειρήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, οι νόμιμες εταιρείες εμφάνιζαν τεχνητά διογκωμένα έξοδα, μειώνοντας τα λογιστικά τους κέρδη και αποφεύγοντας έτσι την καταβολή του ανάλογου φόρου εισοδήματος.
• Εργαζόμενοι «φαντάσματα»: Οι εικονικές εταιρείες προσλάμβαναν εκατοντάδες άτομα (εν αγνοία τους) και στη συνέχεια τα «δάνειζαν» σε νόμιμες επιχειρήσεις. Η παγίδα εδώ ήταν διπλή: οι ασφαλιστικές εισφορές δεν καταβάλλονταν ποτέ, ενώ σε περίπτωση ελέγχου, οι ιδιοκτήτες των πραγματικών καταστημάτων αποποιούνταν την ευθύνη, υποδεικνύοντας ως υπεύθυνες τις εταιρείες-φαντάσματα που τους είχαν «προμηθεύσει» το προσωπικό.
• Το τέλος της δράσης και ο ρόλος των «σελέμπριτι»

• Η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος κατάφερε να συνδέσει τα κομμάτια του παζλ, διαπιστώνοντας ότι πίσω από τις εταιρείες-φαντάσματα κρύβονταν πρόσωπα με έντονη κοινωνική ζωή και παρουσία στα μέσα ενημέρωσης. Η εμπλοκή «σελέμπριτι» έδινε στο κύκλωμα την απαραίτητη βιτρίνα κύρους, ενώ παράλληλα διευκόλυνε τη δικτύωση με πραγματικές επιχειρήσεις που αναζητούσαν τρόπους φοροαποφυγής.

  Με τη δικογραφία να παίρνει τον δρόμο της δικαιοσύνης, οι αρχές συνεχίζουν να ερευνούν το βάθος της ζημιάς που υπέστη το Δημόσιο. Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει την ανάγκη για αυστηρότερους ελέγχους στα συστήματα δήλωσης εργαζομένων, καθώς η «Σούβλα του Άρχοντα» απέδειξε πόσο εύκολα μπορεί μια ανύπαρκτη επιχείρηση να δηλώνει εκατοντάδες υπαλλήλους κάτω από τη μύτη των ελεγκτικών μηχανισμών.